Noong panahon ng Huangdi, ang katad ay ginamit sa paggawa ng mga flap at sapatos na katad, na siyang mga ninuno ng paggawa ng sapatos sa Tsina.

Noong sinaunang panahon ng Huangdi sa Tsina, ang katad ay nagsilbing materyal para sa paggawa ng mga flap at sapatos na gawa sa katad, na siyang pundasyon ng kasaysayan ng paggawa ng sapatos sa Tsina. Ang detalyeng ito sa kasaysayan ay nagbibigay-liwanag sa malalim na pamana ng paggawa ng sapatos at ang pagsasama ng katad sa paglikha ng sapatos. Bagama't umunlad ang mga pamamaraan ng paggawa ng sapatos sa paglipas ng mga panahon, ang paggamit ng katad ay nanatiling hindi nagbabago dahil sa pangmatagalang katangian nito, kakayahang umangkop, at biswal na kagandahan.

Ang sining ng paggawa ng sapatos ay nangangailangan ng kadalubhasaan, katumpakan, at maingat na atensyon sa detalye. Ang paggawa ng sapatos na gawa sa katad ay sumasaklaw sa maraming kumplikadong yugto, mula sa pagpili ng de-kalidad na katad hanggang sa pagputol, pananahi, at pag-assemble ng iba't ibang bahagi ng sapatos. Ipinagmamalaki ng mga ekspertong sapatero ang kanilang kasanayan, tinitiyak na ang bawat pares ng sapatos ay hindi lamang praktikal kundi isang obra maestra rin.

Ang paggamit ng katad bilang pangunahing sangkap sa paggawa ng sapatos ay may iba't ibang bentahe. Kilala sa pangmatagalang katangian nito, tinitiyak nito na ang mga sapatos ay maaaring tumagal sa pang-araw-araw na paggamit. Bukod pa rito, ang makahingang katangian ng katad ay nakakatulong sa pagpapanatili ng lamig at ginhawa ng mga paa. Ang likas na kakayahang umangkop ng mga sapatos na katad na ito ay ginagarantiyahan na umaayon ang mga ito sa hugis ng paa ng nagsusuot, na tinitiyak ang angkop na sukat sa paglipas ng panahon.

Ang mga pagkakaiba sa kultura at rehiyon ay humubog sa kasanayan ng paggawa ng sapatos, na humantong sa malawak na hanay ng mga estilo at disenyo. Ang paggawa ng sapatos ay umunlad mula sa mga klasikong sandalyas na gawa sa katad patungo sa mga kontemporaryong botang gawa sa katad, na umaangkop sa nagbabagong mga estilo at praktikal na mga pangangailangan ng iba't ibang kultura.

Sa kasalukuyan, ang paggawa ng sapatos ay nananatiling isang maunlad na anyo ng sining, habang pinalalawak ng mga manggagawa at taga-disenyo ang mga hangganan ng pagkamalikhain at inobasyon. Mayroong isang matibay na merkado para sa mga de-kalidad na sapatos na gawa sa katad, kung saan pinahahalagahan ng mga mamimili ang walang hanggang sopistikasyon at kahusayan sa paggawa na likas sa mga sapatos na gawa sa katad.

Bilang buod, ang paggamit ng katad sa paggawa ng mga flap at sapatos noong panahon ng Huangdi ang nagtatag ng pundasyon para sa malalim na pamana ng paggawa ng sapatos ng Tsina. Ang pangmatagalang pang-akit ng mga sapatos na katad, kasama ang kahusayan sa paggawa at kadalubhasaan ng mga sapatero, ay ginagarantiyahan ang patuloy na kaugnayan ng sinaunang anyo ng sining na ito sa lipunan ngayon.